سفر به سینترا: سرزمین جادویی پرتغال - سفر به هند

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

سفری در گذر تاریخ

تاریخ سینترا بسیار شنیدنی و پرفراز و نشیب است.

• ریشه‌های باستانی: رومیان باستان این منطقه را محلی برای پرستش الهه ماه می‌دانستند و نام آن را «سینتیا» گذاشتند.
• دوران مورها (مسلمانان شمال آفریقا): در قرن هشتم میلادی، مورها بر فراز تپه‌های استراتژیک این منطقه، قلعه‌ای مستحکم (قلعه مورها) و کاخ‌هایی زیبا بنا کردند که آثار آن هنوز هم پابرجاست.
• عصر پادشاهان پرتغال: پس از بازپس‌گیری منطقه توسط مسیحیان در قرن دوازدهم، سینترا به پناهگاه تابستانی و اقامتگاه محبوب خاندان سلطنتی پرتغال تبدیل شد. آب و هوای خنک‌تر و طبیعت سرسبز آن، پادشاهان و اشراف را بر آن داشت تا ویلاها و کاخ‌های مجللی در این منطقه بسازند که امروزه به جاذبه‌های اصلی شهر بدل شده‌اند.

چگونه به این سرزمین رؤیایی سفر کنیم؟

سینترا در فاصله حدوداً 30 کیلومتری غرب لیسبون قرار دارد و دسترسی به آن بسیار آسان است.

• قطار: راحت‌ترین و محبوب‌ترین راه، استفاده از قطار است. قطارها تقریباً هر 20 تا 30 دقیقه از ایستگاه قطار «روسیو» (Rossio) در مرکز لیسبون حرکت می‌کنند و این سفر چشم‌نواز حدود 40 دقیقه به طول می‌انجامد.
• خودرو یا اتوبوس: استفاده از خودروی شخصی یا اتوبوس نیز گزینه‌های دیگری هستند که سفری حدوداً 30 تا 45 دقیقه‌ای را برای شما رقم می‌زنند.

گشتی در کاخ‌ها، قلعه‌ها و صومعه‌های افسانه‌ای

سینترا به داشتن بناهای متعددی شهرت دارد که هر یک دنیایی متفاوت را به نمایش می‌گذارند؛ از اوج تجمل سلطنتی تا نهایت سادگی معنوی.

کاخ ملی پنا (Palácio Nacional da Pena): اوج خیال‌پردازی رمانتیک

این کاخ رنگارنگ و خارق‌العاده، نماد اصلی سینترا، یکی از عجایب هفتگانه پرتغال و برجسته‌ترین نمونه معماری سبک رمانتیک قرن نوزدهم در جهان است. کاخ پنا بر فراز یکی از بلندترین تپه‌های سینترا و بر روی ویرانه‌های یک صومعه قدیمی ساخته شد. این پروژه به دستور شاه فردیناند دوم، که به "پادشاه هنرمند" شهرت داشت، و با ذوق هنری و تخیل رمانتیک او به معمار آلمانی، بارون ویلهلم لودویگ فون اشوگه، سپرده شد.

• ترکیب эклектик سبک‌های معماری: معماری کاخ پنا جشنواره‌ای از سبک‌های گوناگون است که به طرز ماهرانه‌ای با یکدیگر تلفیق شده‌اند. این ترکیب эклектик (تلفیقی) و نامتجانس، تجسم دقیق ایدئولوژی رمانتیسیسم بود که به دنبال خلق اثری رؤیایی و فراتر از قوانین خشک معماری کلاسیک بود. سبک‌های به کار رفته عبارتند از:

  • نئوگوتیک: در برج‌های دیده‌بانی، طاق‌های نوک‌تیز و مسیرهای جان‌پناه.
  • نئومانولین: الهام گرفته از معماری گوتیک متأخر پرتغالی که با نقوش دریایی و عصر اکتشافات گره خورده است.
  • نئواسلامی (موریسک): در طاق‌های نعل اسبی و کاشی‌کاری‌هایی که یادآور داستان‌های هزار و یک شب است.
  • نئورنسانس: در ایوان‌ها، تراس‌ها و برخی عناصر تزئینی.

• سمفونی رنگ‌ها: یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های کاخ، رنگ‌آمیزی پرجنب‌وجوش آن است که در اواخر قرن بیستم بازسازی شد. این رنگ‌ها معنایی نمادین دارند:

  • قرمز اخرایی (یا صورتی): برای بخش‌های قدیمی‌تر کاخ که بقایای صومعه قرن شانزدهمی بودند، استفاده شده است.
  • زرد اخرایی: نمایانگر بخش‌های جدیدتر کاخ است که به دستور فردیناند ساخته شد.این رنگ‌های جسورانه، کاخ را شبیه به قلعه‌های افسانه‌ای کرده‌اند.

• پارک پنا: کاخ را پارکی جنگلی به وسعت بیش از 200 هکتار احاطه کرده است. این پارک نیز به سبکی رمانتیک، با مسیرهای پیچ‌درپیچ، تونل‌ها، غارها، دریاچه‌ها و آلاچیق‌های مخفی طراحی شده و میزبان بیش از پانصد گونه گیاهی متنوع و عجیب از سراسر جهان است که فضایی جادویی و رام‌نشده را پدید آورده‌اند.

کوئینتا دا رگالیرا (Quinta da Regaleira): سفری به اعماق اسرار

در تضاد کامل با شکوه رنگارنگ کاخ پنا، کوئینتا دا رگالیرا بازدیدکنندگان را به دنیایی مرموز و سرشار از نمادهای باطنی دعوت می‌کند. این ملک شگفت‌انگیز که برای کاوش و کشف ساخته شده، بازتابی از جهان‌بینی و علایق عمیق مالک ثروتمند خود، آنتونیو آگوستو کاروالیو مونتیرو بود. مونتیرو که شیفته کیمیاگری، فراماسونری، شوالیه‌های معبد و رزیکروشنیسم (صلیب گلگون) بود، معمار و طراح صحنه ایتالیایی، لوئیجی مانینی، را به کار گرفت تا این ایده‌ها را در قالب معماری و باغ‌آرایی به واقعیت تبدیل کند.

• باغی برای مکاشفه: این مجموعه چهار هکتاری، یک هزارتوی نمادین است. شبکه‌ای وسیع از تونل‌های زیرزمینی، بخش‌های مختلف باغ مانند غارها و آبشارها را به یکدیگر متصل می‌کند و نمادی از سفر در دنیای زیرین یا گذار از تاریکی (جهل) به سوی روشنایی (دانایی) است. نمادهای مرتبط با این مکاتب فکری مانند صلیب شوالیه‌های معبد و پرگار و گونیای فراماسونری در سراسر ملک یافت می‌شوند.

• چاه آغاز (Poço Iniciático): برجسته‌ترین و اسرارآمیزترین بخش رگالیرا، «چاه آغاز» است؛ یک سازه شبیه به برج معکوس به عمق 27 متر که به دل زمین فرو می‌رود. این چاه هرگز منبع آب نبوده و هدف آن کاملاً آیینی و نمادین بوده است.

  • ساختار و نمادگرایی: یک پلکان مارپیچ با نُه طبقه به پایین می‌رود. این نُه طبقه را به نُه حلقه دوزخ در «کمدی الهی» دانته، نُه بنیان‌گذار فرقه شوالیه‌های معبد، یا مراحل یک سفر معنوی در آیین‌های ماسونی نسبت می‌دهند.
  • هدف آیینی: نظریه غالب آن است که از این چاه برای مراسم تشرف (Initiation) استفاده می‌شده است. طبق این نظریه، نامزدها از پلکان پایین رفته و پس از رسیدن به کف چاه، باید راه خود را از طریق هزارتوهای تاریک زیرزمینی به سوی روشنایی پیدا می‌کردند؛ سفری که نماد مرگ و تولد دوباره معنوی بود.

قلعه مورها (Castelo dos Mouros)

این قلعه باستانی که دیوارهای سنگی آن همچون ماری بر روی خط‌الرأس تپه‌ها کشیده شده، یادگاری از دوران حکومت مورها در قرن هشتم و نهم میلادی است. قدم زدن بر روی دیوارهای این قلعه، چشم‌اندازی خیره‌کننده و 360 درجه از شهر سینترا، کاخ پنا و دشت‌های اطراف تا اقیانوس اطلس را پیش روی شما قرار می‌دهد.

کاخ ملی سینترا (Palácio Nacional de Sintra)

این کاخ که در قلب مرکز تاریخی شهر واقع شده، با دو دودکش مخروطی و سفیدرنگ عظیمش به راحتی قابل تشخیص است. این بنا قدیمی‌ترین کاخ باقی‌مانده در پرتغال است و برای قرن‌ها محل اقامت خانواده سلطنتی بوده است.

کاخ و پارک مونتسرات (Palácio de Monserrate)

این کاخ نمونه‌ای خیره‌کننده از معماری التقاطی (Eclecticism) قرن نوزدهم است که تأثیرات معماری گوتیک، هندی و موریش را با هم ترکیب کرده است. باغ‌های مونتسرات یکی از غنی‌ترین باغ‌های گیاه‌شناسی پرتغال محسوب می‌شوند و بیش از 3000 گونه گیاهی از سراسر جهان را در خود جای داده‌اند.

صومعه کاپوچوس (Convento dos Capuchos): پناهگاه سادگی

در تضادی آشکار با شکوه کاخ‌ها، صومعه کاپوچوس که به «صومعه چوب‌پنبه‌ای» شهرت دارد، نمادی از فقر، سادگی مفرط و هماهنگی کامل با طبیعت است. این بنا که در سال 1560 ساخته شد، معماری ابتدایی و ادغام شده با صخره‌های گرانیتی دارد و استفاده گسترده از چوب‌پنبه برای عایق‌کاری، ویژگی بارز آن است. این صومعه یک «ضد-یادمان» در چشم‌انداز فرهنگی سینتراست و تضاد آن با تجمل، حتی مورد تحسین شاه فیلیپ اول پرتغال نیز قرار گرفته بود.

پارک طبیعی سینترا-کاشکایش: طبیعت وحشی در کنار تاریخ

زیبایی‌های سینترا به کاخ‌ها و بناهای تاریخی محدود نمی‌شود. این منطقه در قلب پارک طبیعی سینترا-کاشکایش قرار دارد، یک منطقه حفاظت‌شده به وسعت 145 کیلومتر مربع که از کوه‌های سرسبز سینترا تا خط ساحلی اقیانوس اطلس امتداد دارد. این پارک به دلیل همزیستی هماهنگ طبیعت بکر و میراث غنی انسانی، به عنوان «چشم‌انداز فرهنگی» در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

ویژگی‌های اکولوژیکی و تنوع زیستی

• جغرافیا و اقلیم: تنوع زمین‌شناسی پارک شامل سنگ‌های آتشفشانی، گرانیت و سنگ آهک است. میکرو اقلیم منحصربه‌فرد آن که تحت تأثیر رطوبت اقیانوس است، پوشش گیاهی بسیار سرسبزی را ایجاد کرده است.
• پوشش گیاهی: این پارک ترکیبی از گونه‌های مدیترانه‌ای و آتلانتیکی است و میزبان درختان بومی مانند بلوط چوب‌پنبه‌ای و گونه‌های گیاهی نادری مانند گل میخک سینترا (Dianthus cintranus) است.
• تنوع جانوری: این منطقه پناهگاهی برای پستاندارانی چون روباه، گورکن و خدنگ مصری است. همچنین برای پرنده‌نگران بسیار جذاب است، زیرا پرندگان شکاری نادری مانند شاهین بحری و عقاب بونلی در صخره‌های آن زندگی می‌کنند.

کبو دا روکا (Cabo da Roca): در انتهای قاره اروپا

در قلب این پارک طبیعی، کبو دا روکا به عنوان غربی‌ترین نقطه سرزمین اصلی قاره اروپا، اهمیتی نمادین و تاریخی دارد.

• اهمیت جغرافیایی و تاریخی: این دماغه صخره‌ای با ارتفاع 140 متر از سطح دریا، برای قرن‌ها «پایان جهان» تلقی می‌شد. در عصر اکتشافات پرتغال، این مکان آخرین نشانه از وطن برای دریانوردان بود.
• شعر کاموئش: بر روی یک بنای یادبود سنگی، بیت معروفی از لوئیس دکاموئش، شاعر حماسه‌سرای پرتغالی، حک شده است: "Aqui, onde a terra se acaba e o mar começa..." (اینجا، جایی که خشکی به پایان می‌رسد و دریا آغاز می‌شود). این جمله روح ماجراجویی پرتغالی‌ها را به تصویر می‌کشد.
• فانوس دریایی: فانوس دریایی تاریخی این دماغه در سال 1772 ساخته شد و یکی از قدیمی‌ترین فانوس‌های دریایی پرتغال است. این سازه 22 متری که بر فراز صخره‌ای 165 متری قرار دارد، نقشی حیاتی در هدایت کشتی‌ها ایفا می‌کند.

خط ساحلی سینترا: از امواج خروشان تا ردپای دایناسورها

خط ساحلی پارک به خاطر زیبایی وحشی و سواحل متنوعش شهرت دارد.

• پرایا دا آدارگا (Praia da Adraga): این ساحل که اغلب در فهرست زیباترین سواحل اروپا قرار می‌گیرد، یک «جواهر پنهان» است که توسط صخره‌های چشمگیر و طاق‌های سنگی طبیعی احاطه شده و فضایی رمانتیک و دراماتیک دارد.
• پرایا گرانده (Praia Grande): این ساحل وسیع («ساحل بزرگ») به دو دلیل شهرت جهانی دارد:
  1. بهشت موج‌سواران: به دلیل امواج قدرتمند اقیانوس اطلس، مقصدی محبوب برای موج‌سواران و میزبان مسابقات جهانی است.
  2. ردپای دایناسورها: در انتهای جنوبی ساحل، بر روی دیواره‌های صخره‌ای، ردپاهای فسیل‌شده دایناسورهای گوشت‌خوار و گیاه‌خوار از دوره کرتاسه (حدود 125 میلیون سال پیش) به وضوح قابل مشاهده است که این ساحل را به یک سایت مهم دیرینه‌شناسی تبدیل کرده است.

آب و هوا و بهترین زمان برای بازدید

سینترا به دلیل قرار گرفتن در منطقه کوهستانی و نزدیکی به اقیانوس، آب و هوایی معتدل و مرطوب دارد.

• بهار و پاییز: بهترین زمان برای سفر به سینترا، فصل‌های بهار و پاییز است. در این فصول، هوا بسیار مطبوع است، طبیعت در زیباترین حالت خود قرار دارد و از ازدحام گردشگران تابستان نیز خبری نیست.
• تابستان: تابستان‌ها گرم و دلپذیر با دمایی بین 20 تا 27 درجه سانتی‌گراد است، اما شب‌ها هوا خنک‌تر می‌شود.
• زمستان: زمستان‌ها ملایم با دمایی بین 10 تا 15 درجه سانتی‌گراد است، اما میزان بارندگی بیشتر می‌شود.

خلاصه

سینترا، شهری تاریخی و توریستی در 30 کیلومتری لیسبون، به عنوان یکی از جادویی‌ترین مقاصد پرتغال شناخته می‌شود. این منطقه که به عنوان «چشم‌انداز فرهنگی» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، ترکیبی بی‌نظیر از طبیعت سرسبز کوهستانی و معماری باشکوه را ارائه می‌دهد. تاریخ غنی آن از دوران رومیان و مورها تا تبدیل شدن به اقامتگاه تابستانی پادشاهان پرتغال، در جای‌جای آن مشهود است.

جاذبه‌های اصلی شامل کاخ رنگارنگ پنا، نماد معماری رمانتیک با ترکیبی эклектик از سبک‌ها و رنگ‌های جسورانه، و کوئینتا دا رگالیرا با باغ‌های اسرارآمیز و «چاه آغاز» که غرق در نمادگرایی باطنی است، می‌باشد. دیگر بناهای مهم عبارتند از قلعه مورها، کاخ ملی سینترا، کاخ مونتسرات و صومعه کاپوچوس که تضادی معنوی با شکوه کاخ‌ها ایجاد می‌کند. فراتر از این بناها، پارک طبیعی سینترا-کاشکایش با تنوع زیستی غنی، جاذبه‌های طبیعی منحصربه‌فردی را در خود جای داده است. در قلب این پارک، کبو دا روکا، غربی‌ترین نقطه قاره اروپا، با فانوس دریایی تاریخی و اهمیت نمادین خود در عصر اکتشافات قرار دارد. خط ساحلی منطقه نیز با سواحل زیبایی مانند پرایا دا آدارگا و پرایا گرانده که به خاطر موج‌سواری و ردپای دایناسورها مشهور است، تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد. دسترسی به سینترا از لیسبون با قطار آسان است و بهترین زمان بازدید از آن فصول بهار و پاییز می‌باشد. سینترا مقصدی کامل برای غرق شدن در دنیای افسانه‌ها، تاریخ، طبیعت و معنویت است.